Author Archives

Hello, I am Sopheap Phan. You may already know who I am. If you are not familiar with me, I'm an educator by training, a Cambodian by birth, and a Canadian by choice. Workwise, I have done quite a few things in and outside academia over the years. I taught at universities in Cambodia from 1995 till I moved to Canada in 2008. I worked part-time as a newscaster at Australian Broadcasting Corporation (ABC) in Melbourne for two years while in graduate school in Australia in 2000. Beginning 2006, I went to study and work in Ohio for close to two years. In 2010, I joined the University of British Columbia as a doctoral student and worked as a research assistant in addition to my volunteer work with various organisations until I graduated in 2015. I am a researcher, writer, volunteer, and now a blogger. Thank you for stopping by to check out my blog.

  • ផ្តោតលើចំនុចខ្លាំង!

    មនុស្សយើងគ្រប់គ្នាសុទ្ធតែមានចំនុចខ្សោយរៀងៗខ្លួន ។ អ្នកជោគជ័យប៉ុណ្ណាក៏មិនខ្វះចំនុចខ្សោយដែរ ។ តែអ្នកជោគជ័យភាគច្រើន គេមិនខ្វល់គិតបារម្មណ៏ពីចំនុចខ្សោយទេ ។ ផ្ទុយទៅវិញ គេផ្តោតតែទៅលើចំនុចខ្លាំង ឬចំនុចដែលគេអាចកែកុនធ្វើឲបានកាន់តែប្រសើរប៉ុណ្ណោះ​ ។ ដើម្បីជួយធ្វើឲយើងមានជំនឿជាក់លើខ្លួនឯង កាន់តែមានចំណេះដឹង កាន់តែរីក​ចំរើននិងកាន់តែមានជោគជ័យក្នុងជីវិត យើងគ្រប់គ្នាគប្បីខំបំភ្លេចនិងឈប់គិតពីចំនុចខ្សោយ​ ធ្វើតាមអ្នកជោគជ័យម្តង​ គឺបែទៅផ្តោតលើតែចំនុចខ្លាំងវិញ​ ។ កុំប្រកែកថាខ្លួនគ្មានចំនុចខ្លាំង ។ អ្នកណាក៏មានដែរ​ តិចតួចប៉ុណ្ណាមិនអត់ទេ ។ អ្វីទៅចំនុចខ្លាំង? ចំនុចខ្លាំងសំដៅលើចំណេះ ជំនាញ សមត្ថភាព បុគ្គលិកលក្ខណះ អាកប្បកិរិយា ភាពអំណត់ធ្មត់ អី្វល្អៗដែល​យើងមាន ឬដែលយើងអាចកែលំអឲកាន់តែល្អទៅមុខ ។ ពូកែសរសេរ ពូកែច្រៀង ចេះបង្រៀននេះបង្រៀននោះ ទាំងអស់នេះជាចំនុចខ្លាំង ។ បើពូកែសរសេរ គួរខិតខំសរសេរឲកាន់តែពូកែ​… Read More ›

  • គិតតែកុំឲហួសហេតុ!

    ជាញឹកញាប់ មនុស្សយើងមិនព្រមធ្វើអ្វីទៅតាមសុភាវគតិធម្មជាតិខ្លះទេ ។ មុននឹងធ្វើអ្វីមួយ យើងរមែងគិតចុះគិតឡើង ម្តងហើយម្តងទៀត រកហេតុ រកផលគ្មានទីបព្ចាប់ រហូតជួូនកាលដល់ពេលដែលត្រូវធ្វើមែនទែន បែទៅជាខ្លាចមិនហ៊ានធ្វើទៅវិញក៏មាន ។ ព្រោះអី្វ? ព្រោះតែយើងចូលចិត្តគិតច្រើនហួសហេតុ ចូលចិត្តធ្វើឲរឿងសាមញតូចមួយ ទៅជារឿងធំ ទៅជារឿងពិបាកដោះស្រាយ។ ជួនកាលរឿងដែលល្អសោះក៏គិតឃើញទៅជាអាក្រក់ ទៅជារឿងគួរឲខ្លាច ។ សត្រូវក្លាយជាមិត្ត មិត្តក្លាយជាសត្រូវ ។ វក់វីមិនដឹងទឹសមិនដឹងតំបន់ មិនដឹងត្រូវធ្វើយ៉ាងម៉េច ចេញតាមច្រកណា ។ បើនិយាយទៅ វាមានឧទាហរណ៏ទាក់ទិននឹងបព្ហាខាងលើនេះច្រើនរាប់មិនអស់ ។ តែ តើមិត្តអ្នកអានមានធ្លាប់ឮ​ ឬធ្លាប់ជួបប្រទះទេ រឿងដែលពេលយើងមិននូវផ្ទះ ឬមិននៅកន្លែងធ្វើការ ហើយមានមិត្តភ័ក្រ ឬអ្នកណាម្នាក់ទូរស័ព្ឌមករក ហើយផ្តាំផ្ញើរឲយើងទៅជួបឬខលទៅរក? សំរាប់មនុស្សមួយចំនួនធំ ពេលឮគេប្រាប់ដូច្នេះភ្លាម គឺគេមិនប្រញាប់ខលទៅរក… Read More ›

  • Do you “rise and grind” ​every day?

    So after 9 hours or so of listening to Rise and Grind: Out-Perform, Out-Work, and Out-Hustle Your Way to a More Successful and Rewarding Life by Daniel Paisner and Daymond John, here is my quick review of the book. “So this is… Read More ›

  • តើរៀនជំនាញថ្មីមួយក្នុងរយះពេលតែ១៥នាទីដូចមេ្តច?

    លោក ដានីញែល ខោលល៏ (Daniel Coyle) អ្នកនិពន្ធសៀវភៅ The Talent Code បព្ជាក់ថា វិធីល្អបំផុតសំរាប់រៀនជំនាញអ្វីមួយថ្មី គឺមើលគេធ្វើបង្ហាញដោយយកចិត្តទុកដាក់ម្តងហើយម្តងទៀត រហូតទាល់តែខួរក្បាលចងចាំ ។ លោកដានីញែលបានលើកយកឧទាហរណ៏របស់គ្រូបង្ហាត់វាយកូនបាល់ និងជាអ្នកនិពន្ធសៀវភៅកីឡារបស់អាមេរិក លោក ធីម៉ូស្សុី ហ្គាល់វេ (Timothy Gallwey) មកបង្ហាញ ។ លោកថា ថ្ងៃមួយលោក ហ្គាល់វេ បានបង្កើតក្រុមអ្នកវាយកូនបាល់មួយក្រុម ដោយជ្រើសរើសមនុស្សវ័យកណ្តាលដែលមិនធ្លាប់លេងកីឡានេះសោះពីមុន ឲធ្វើការហ្វឹកហាត់ជាមួយគ្នា ។ លោកហ្គាល់វេចាប់ផ្តើមដោយការសាកល្បងសមត្ថភាពសមាជិកក្រុមម្នាក់ម្តងៗ ។ បន្ទាប់មក លោកក៏រើសកីឡាការនីក្នុងក្រុមម្នាក់ ដែលលេងខ្សោយជាងគេមកបង្ហាត់របៀបលេង ។ ដោយមិននិយាយណែនាំអ្វីទាំងអស់ លោកហ្គាល់វេ ចាប់ផ្តើមវាយកូនបាល់ឲកីឡាការនីនោះមើល ។… Read More ›

  • កុំខ្លាចកំហុសហួសហេតុខ្លាំងពេក!

    កំហុសជាចំណែកសំខាន់មួយនៃជីវិតមនុស្សយើង ។ តែមនុស្សគ្រប់គ្នាមិនចង់ឮទេពាក្យកំហុសនេះ ដោយសារតែយើងនាំគ្នាយល់ខុសថា កំហុសឆ្លុះឲឃើញថា យើងជាមនុស្សខ្សោយ ឬមនុស្សល្ងង់​ ឬមនុស្សអន់ ។ ការពិតវាមិនដូចដែលយើងគិតនេះទេ ។ ពិតមែនហើយ អ្នកណាៗក៏ចង់ធ្វើអី្វមួយឲបានត្រឹមត្រូវ ឲបានល្អឥតខ្ចោះនោះដែរ តែដូចដែលយើងបានដឹងបានឮ ឬធ្លាប់បានជួបប្រទះឆ្លងកាត់ផ្ទាល់ខ្លួនកន្លងមក ការធ្វើខុសត្រង់នេះបន្តិចត្រង់នោះបន្តិច ហាក់ដូចជាមិនមែនជាអ្វីធំដុំដល់ថ្នាក់ស្លាប់រស់ឯណាផង ។ មានចាំកាលនៅតូចៗទេ? កាលពីយើងរៀនជិះកង់ ជួនកាលយើងដួលត្រឡប់ត្រឡិន ដាច់ក្បាលជង្គង់ ដាច់ដៃដាច់ជើងម្តងជាពីរដង តែយើងនៅតែចង់ជិះហើយរៀនជិះរហូតទាល់តែចេះ ។ ករណីនេះក៏ដូចជាករណីផ្សេងៗរាប់មិនអស់ដទៃទៀតដែរ គឺថាកំហុសវាជួយយើងឲឈានទៅរកជោគជ័យ ។ មានកំហុសមានន័យថា យើងកំពុងធ្វើអ្វីមួយ ឬកំពុងស្វែងរកដំណោះស្រាយចំពោះបព្ហាដែលយើងកំពុងប្រឈម ។ លទ្វផលគឺវានាំយើងឲវិវត្តន៏រីកចំរើនទៅមុខ ។ ដែលគួរឲបារម្មណ៏គួឲខ្លាចគឺអ្នកដែលមិនធ្លាប់មានកំហុស ឬអ្នកដែលមិនចង់ធ្វើឲមានកំហុសសោះឯណោះទេ ព្រោះបើគ្មានកំហុសមានន័យថាអ្នកនោះឯងគ្មានបានធ្វើអី្វឡើយ ។ ដូច្នេះ… Read More ›

  • Yes, that “F*ck” book I read!

    The Subtle Art of Not Giving a F*ck: A Counterintuitive Approach to Living a Good Life. I know, this book is with f#ck in the title. It sounds terrible? I must admit the title piqued my curiosity and I went… Read More ›

  • Rethinking Cambodian higher education in three reform areas

    To improve the Cambodian higher education subsector, I propose the government address three significant areas that can be most effective in terms of change. The first area deals with the kind of higher education institution that should be made available… Read More ›