តើរូបមន្តរបស់កសិករដាំល្ពៅអាចជួយអ្នកជំនួញដូចម្តេច?

photo_2018-05-08_21-20-20នៅក្នុងផុសសំរាប់ថ្ងៃនេះ ខ្ញុំចង់លើកយកគំនិតគោល ដែលលោក Mike Michalowicz អ្នកនិពន្ធសៀវភៅ The Pumpkin Plan: A Simple Strategy to Grow a Remarkable Business in Any Field បានព្យាយាមណែនាំឲអ្នកប្រកបមុខជំនួញ គ្រប់ប្រភេទយកទៅអនុវត្តដើម្បីទទួល​បានជោគជ័យក្នុងមុខរបររបស់គេ ។ លោក Mike Michalowicz ធ្វើការប្រៀបប្រដូចការងារជំនួញទៅនឹងរបៀបដែលកសិករដាំនិងថែទាំដំណាំល្ពៅដូច្នោះដែរ ។ លោកថា ដើម្បីបានផ្លែល្ពៅធំល្អ អាចយកទៅប្រកួតឈ្នះរង្វាន់ កសិកររមែងធ្វើតាមវិធីសាស្រ្តជាក់លាក់ប្រាំពីរដំនាក់កាលដូចខាងក្រោម៖

  1. ជ្រើសរើសនិងដាំតែពូជល្អ​ ។
  2. ស្រោចទឹក ស្រោចទឹក ស្រោចទឹក​ ។
  3. កំចាត់ជំងឺដែលអាចបំផ្លាញ ឬសំលាប់ដើមល្ពៅ​ ។
  4. ដកស្មៅកុំអោយសល់ សូម្បីមួយកូនទង​ ។
  5. ពេលធីវកូនល្ពៅ ជ្រើសទុកតែដើមល្ពៅណាដែលលូតលាស់ល្អ​ ។
  6. យកចិត្តទុកដាក់ថែទាំតែផ្លែល្ពៅណាដែលធំ គឺ​មើលថែវាឲដូចយើងថែកូនង៉ែត​ ។
  7. តាមដានការលូតលាស់របស់វាជាប្រចាំ រហូតដល់ថ្ងៃបេះយកទៅប្រកួត ។

លោក Mike Michalowicz ណែនាំថា អ្នកប្រកបមុខរបរជំនួញក៏គួរធ្វើតាមរូបមន្តដូចគ្នានេះដែរ បើចង់ឲមុខរបររីកចំរើននិងជោគជ័យ ។ លោកថា​ អ្នកជំនួញ​ត្រូវ​​ចេះបែងចែកអតិថិជនល្អ-អតិថិជនសំខាន់ឲដាច់ពីអតិថិជនដទៃទៀត ហើយផ្តោតការយកចិត្តទុកដាក់តែទៅលើអតិថិជនល្អ ពោលគឺ​មើលថែទាំបំរើសេចក្តីត្រូវការរបស់ពួកគេឲបានល្អគ្រប់ពេលវេលា ។ អ្នកជំនួញមិនត្រូវខ្លាចក្នុងការកំចាត់អតិថិជនមិនល្អចេញនោះទេ ។ គេគួរធ្វើឲដូចការដែលកសិករកំចាត់ស្មៅចង្រៃក្នុងចំការល្ពៅដូច្នោះដែរ ។ គេមិនត្រូវស្តាយស្រណោះអ្វីទេ ព្រោះគោលដៅចំបងនៃមុខរបរគ្រប់ប្រភេទគឺស្វែងរកការរីកចំរើន មិនមែនចំណាយពេលវេលានិងលុយកាក់ទៅលើអ្វីដែលបង្អាក់ឬរារាងំដំនើរឆ្ពោះទៅរកជោគជ័យនោះឡើយ ។

The ONE Thing

arrow-2886223_1280The ONE Thing និយាយពីគុណសម្បត្តិនៃការកំនត់អាទិភាព និងណែនាំអ្នកអានឲផ្តោតធ្វើកិច្ចការសំខាន់ៗទាំងឡាយ ម្តងមួយៗ ។ អ្នកនិពន្ធបានរៀបរាប់អំពីជំនឿខុសមួយចំនួន ដែលរារាំងដល់ការរីកចំរើនទៅមុខរបស់យើង និងបានផ្តល់ដំបូន្មានជាច្រើន អំពីថាតើ មនុស្សម្នាក់ៗ គួររៀនរស់នៅដូចម្តេច ដើម្បីឲជីវិតមានន័យ ស្គាល់អាទិភាព និងមានគោលដៅច្បាស់លាស់ ។

សៀវភៅនេះអាចជាជំនួយ សំរាប់ប្រិយមិត្តទាំងឡាយណា ដែលកំពុងរកពេលធ្វើអ្វីមួយពុំបាន ឬសំរាប់អ្នកណាដែលចង់ប្រើប្រាស់ពេលវេលាឲមានប្រសិទ្ធភាព ឬអ្នកស្វែងរកតំលាភាពនិងគោលដៅជីវិតច្បាស់លាស់ ។ អ្នកអាននឹងបានរៀនសូត្រនិងយល់ដឹងនូវគំនិតនិងវិធីសាស្រ្តល្អៗ ដែលអាចជួយកាត់បន្ថយភាពច្របូកច្របល់ ភាពរំខាន និង ស្រ្តេសត៏ក្នុងជីវិតរស់នៅនិងការងារប្រចាំថ្ងៃ ។ សៀវភៅនេះក៏នឹងជួយអ្នកអានឲចេះកំនត់គោលដៅជីវិត និងចេះប្រើប្រាស់ពេលវេលាបានត្រឹមត្រូវ មានប្រសិទ្ធភាពក្នុងការសំរេចគោលដៅសំខាន់ៗផងដែរ ។

ខាងក្រោមនេះជាគោលគំនិតសំខាន់ៗ ដែលខ្ញុំទាញចេញពីសៀវភៅ The ONE Thing ។

១- ជោគជ័យធំៗកើតចេញពីការតាំងចិត្តធ្វើកិច្ចការអ្វីមួយ មួយម្តងៗ តាមលំដាប់លំដោយ មិនមែនធ្វើកិច្ចការច្រើនទន្ទឹមគ្នាក្នុងពេលតែមួយនោះទេ ។ អ្នកនិពន្ធសង្កត់ធ្ងន់ថា ដើម្បីជៀសវាងកត្តាគ្រោះថ្នាក់ ដែលរារាំងមិនអោយយើងសំរេចជោគជ័យ យើងគួរចាប់ផ្តើមរាល់កិច្ចការនីមួយៗដោយចេះចោទសួរថា តើអ្វីជាកិច្ចការតែមួយគត់ ដែលបើយើងធ្វើទៅហើយ អាចជួយធ្វើឲកិច្ចការផ្សេងទៀតងាយស្រួស ឬមិនចាំបាច់ ។ អ្នកនិពន្ធណែនាំឲយើងរៀនសួរសំនួរនេះជាពីរដំនាក់ ។ ឧទាហរណ៏ បើយើងចង់ក្លាយជាអ្នកបើកកប៉ាល់ហោះ សំនួរដំបូងដែលយើងត្រូវសួរគឺ តើយើងត្រូវធ្វើដូចម្តេច ។ ចំលើយគឺប្រហែលជាត្រូវឆ្លើយថា យើងត្រូវការប័ណ្ណបើកបរ ។ សំនួរបន្ទាប់គឺថា តើយើងត្រូវធ្វើអ្វីមួយក្នុងពេលឥឡូវនេះ មុននឹងបានប័ណ្ណបើកបរ ។ ចំលើយគឺ ច្បាស់ជាថា យើងត្រូវចុះឈ្មោះចូលរៀនបើកបរជាមុនសិន ។ សរុបមកដើម្បីឈានទៅសំរេច គោលដៅធំៗអ្វីមួយ យើងគួររៀនចោទសួរសំនួរទាំងពីរកំរិតនេះឲបានល្អ ។

២- យើងគ្រប់គ្នាត្រូវចេះកំនត់ និងចាត់ចែងអាទិភាពការងារឬកិច្ចការដែលយើងត្រូវធ្វើឲបានច្បាស់លាស់ ។ យើងត្រូវស្គាល់ថា តើកិច្ចការអ្វីសំខាន់ កិច្ចការអ្វីត្រូវធ្វើមុន ព្រោះថាកិច្ចការទាំងអស់វាមិនសំខាន់ស្មើរគ្នាទេ ។ ជាទូទៅ យើងរមែងសង្កេតឃើញថា មានកិច្ចការតែមួយចំនួនតូចប៉ុណ្ណោះ ដែលមានឥទិ្វពលច្រើនលើសលប់ក្នុងការកំនត់ជោគជ័យរបស់យើង ដូច្នោះ កិច្ចការទាំងនោះជាកិច្ចការចំបងដែលទាមទារឲយើងចាប់ផ្តើមធ្វើមុនកិច្ចការផ្សេងៗ ។ តែដើម្បីធ្វើដូច្នេះបាន យើងត្រូវការយុទ្ធសាស្រ្តគ្រប់គ្រងពេលវេលាដែលមានប្រសិទ្ធភាព ហើយក្នុងពេលទន្ទឹមគ្នានេះដែរ ត្រូវចេះត្រៀមខ្លួនទទួលយកភាពច្របូកច្របល់ខ្លះៗដែលនឹងកើតឡើងជៀសមិនផុត ព្រោះក្នុងពេលដែលយើងកំពុងតែរវល់ផ្តោតធ្វើកិច្ចការសំខាន់អ្វីមួយ កិច្ចការតូចៗដទៃរាប់មិនអស់ទៀតច្បាស់ជាគរដូចភ្នំរង់ចាំយើងធ្វើដូចគ្នា ។ ដំណោះស្រាយគឺ កុំទៅខ្វល់ខ្វាយនឹងភាពរញេរញៃឬភាពច្របូកច្របល់ខ្លះៗនឹងខ្លាំងពេក ។ យើងត្រូវជឿជាក់ថា កិច្ចការអាទិភាពដែលយើងកំពុងធ្វីប្រាកដជាលេចចេញផ្លែរផ្ការ និងអាចជួយសំរួលដល់កិច្ចការឬផ្នែកផ្សេងៗទៀតមិនខាន ។ សរុបឲខ្លីមក បើចង់មានពេលគ្រប់គ្រាន់ទៅផ្តោតធ្វើកិច្ចការសំខាន់ យើងមិនត្រូវខ្លាច ទុកការងារមិនសូវសំខាន់មួយដុំសិនឡើយ ។

៣- សម័យឥឡូវ យើងនាំគ្នាជឿថា ធ្វើកិច្ចការច្រើនមុខក្នុងពេលដំណាលគ្នាជាទំលាប់ល្អ ជាយុទ្ធសាស្រ្តដែលចំណាយពេលតិច តែដែលអាចផ្តល់ប្រយោជន៏ច្រើន ។ ប៉ុន្តែការយល់បែបនេះពិតជាប្រការមិនត្រឹមត្រូវទេ ។ វាមិនសូវបានផលល្អអ្វីដូចដែលយើងគិតនោះទេ ។ ពិតមែនតែ យើងអាចដើរបណ្តើរ និយាយបណ្តើរក្នុងពេលតែមួយ តែយើងមិនអាចផ្តោតទៅលើកិច្ចការទាំងពីរនេះបានល្អដូចគ្នាទេ ។ ដូច្នេះយើងគួរជ្រើសរើសផ្តោតលើកិច្ចការអ្វីមួយដែលសំខាន់ ហើយផ្តោតធ្វើតែកិច្ចការមួយនោះបានហើយ មុននឹងបន្តធ្វើកិច្ចការផ្សេងទៀត ។

៤- បើចង់បានពេលវេលានិងកំលាំងពលាំងសំរាប់ផ្តោតទៅលើកិច្ចការសំខាន់ យើងគ្រប់គ្នាគួរចេះបដិេសធន៏រឿងរ៉ាវឬកិច្ចការដែលមិនសំខាន់ ។ ពិតណាស់ ការចេះយកអាសារជួយទុក្ខធុរះអ្នកដទៃជាទំលាប់ល្អប្រពៃបំផុត ប៉ុន្តែក្នុងពេលយើងកំពុងផ្តោតចិត្តគំនិតកំលាំងកាយចិត្តធ្វើកិច្ចការអាទិភាព យើងត្រូវចេះបដិសេធន៏សំណើរទាំងឡាយណា ដែលមិនមែនជាអាទិភាព ព្រោះបើមិនដូច្នេះទេ នោះយើងនឹងមិនអាចមានពេលគ្រប់គ្រាន់ សំរាប់សំរេចគោលដៅធំៗរបស់ខ្លួនឡើយ ។


រូបភាព៖ QuinceMedia

How I read 10 books a month

I have read ten books every month for quite some time now. I have done this by listening to audiobooks while reading at the same time 2-3 hours every day. I usually do it twice daily: early morning and before going to sleep. I also listen when I do things around the house or while I am waiting in the line, on the plane, traveling, exercising, shopping or driving (I know, I only listen behind the wheel).

Each month, I make a list of 10 books I want to read based on the subject I want to learn. For this year, I want to finish 120 business books. Most books on my list are about 200-300 pages in print or between 3 and 9 hours in audio format (so far the longest books I’ve read are around 14 hours-“Shoe Dog: A Memoir by the Creator of Nike” is one of those). I choose the titles based on the readers’ favorite reviews on Amazon, Goodreads, and my local library website. I find having this list a real time saver; I used to spend hours deciding which book to read after I finished each one. So with the list, I just stick to it.

Next, the library. I go to my local library to check out the few first books on my list (I usually finish them in a week. The library allows you to check most books out for 21 days). To save time, I check their availability online before I go as a book may already be checked out or is available at a different library. If a book is checked out or is available elsewhere, I can put a hold or ask my local library to recall it and to request an interlibrary loan. I rarely buy books these days :).

Next, listening and reading. I listen to audiobooks while I am reading simultaneously. To do this, I’ve subscribed to Audible. Audible is a subsidiary of Amazon. It is a subscription-based service. Members pay a monthly fee and can listen to more than a million audiobooks with the free Audible app. As a member, I pay about $15 CND every month. With the membership, I am given one credit a month to buy any book I want (regardless of price). I can also buy books with a 30% discount as an Amazon Prime subscriber.

The audible app can keep your reading statistics as well-that is pretty neat. It also allows you to adjust the narration speed of your audiobook ( speed up, slow down as you wish). I keep my own stats using this app https://itunes.apple.com/ca/app/reading-list-book-log/id1217139955?mt=8. This app allows me to do a few extra things nicely and easily.  Below is a screenshot of my stats.photo_2018-04-26_09-20-19

I do find listening to audiobooks a great tool; it can maximize my productivity and time efficiency. It is much faster than reading alone. It helps with comprehension as I tent to have a better concentration. It motivates me to keep reading. If you want to try it,  sign up here https://www.audible.ca/? for a one-month free trial. Some words of caution: you need some focus and dedication to get where you want to go. Happy listening and reading!

ហេតុអ្វីបានជាមុខជំនួញបរាជ័យ? តើគួរធ្វើដូចម្តេច?

សំរាប់អ្នកកំពុងប្រកបមុខរបរឯកជនខ្នាតតូច ឬអ្នកចង់ចាប់ផ្តើមមុខជំនួញដោយខ្លួនឯង ។ ឬសំរាប់ម្ចាស់មុខរបរទាំងឡាយដែលកំពុងស្វែងរកវិធីជួយសង្រ្គោះជំនួញដែលកំពុងជួបឧបស័គ្គ ឬម្ចាស់សហគ្រាសដែលចង់ឃើញមុខរបររបស់ខ្លួនបានរីកចំរើនជោគជ័យ ឬសំរាប់អ្នកដែលគិតថាការងារជំនួញមានភាពងាយស្រួល ។ សូមងាកមកចាប់អារមណ្មខ្លឹមសារគោលៗរបស់សៀវភៅ The E-Myth Revisited: Why Most Small Businesses Don’t Work and What to Do About It by Michael E. Gerber ទាំងអស់គ្នា ។

The E-Myth Revisited ពន្យល់ពីមូលហេតុធំៗដែលធ្វើឲមុខជំនួញខ្នាតតូចប្រមាណ៨០ភាគរយបរាជ័យ និងណែនាំបង្ហាញវិធីសាស្រ្តសំខាន់ៗមួយចំនួនដែល អាចជួយធ្វើឲមុខជំនួញបានជោគជ័យ ។

អ្នកនិពន្ធ លោក Michael Gerber លើកឡើងថា មុខជំនួញខ្នាតតូចភាគច្រើនលើសលប់ដែលត្រូវក្ស័យទុនតែក្នុងរយះពេលខ្លី គឺបណ្តាលមកពីជំនឿមិនត្រឹមត្រូវ (Myth)។

photo_2018-04-24_21-32-35លោកបព្ជាក់ថា វាជាជំនឿខុសទាំងស្រុង បើអ្នកណាម្នាក់និយាយថា គេអាចធ្វើជំនួញបានជោគជ័យ បើត្រឹមតែគេមានគំនិតអ្វីមួយល្អ ឬចេះធ្វើអ្វីមួយបានស្ទាត់នោះ ។ លោក Gerber ពន្យល់ថា ចេះធ្វើអ្វីមួយស្ទាត់គឺជាចំនេះដឹងបច្ចេកទេស ។ ហើយមានជំនាញបច្ចេកទេសនោះ មិនបានន័យថា អ្នកនោះមានចំនេះ ឬការយល់ដឹងពីរបៀបនិងដំនើរការធ្វើជំនួញឡើយ ។

ជាឧទាហរណ៏ ជាងកាត់សក់ម្នាក់ អាចចេះកាត់សក់បានល្អឥតខ្ចោះ ។ គេដឹងពីផ្នែកបច្ចេកទេសកាត់ ដូចជាថាតើកាត់យ៉ាងណាបានលឿន ឬកាត់យ៉ាងណាដើម្បីឲអតិថិជនពេញចិត្តជាដើម ។ តែនេះមិនប្រាកដថា ជាងកាត់សក់នោះ អាចបើកហាងកាត់សក់រកសុីខ្លួនឯងបានជោគជ័យនោះទេ បើគាត់មិនដឹងពីរបៀបគ្រប់គ្រងដំនើរការហាងកាត់សក់ទាំងមូលទេ ។ និយាយឲចំទៅ វាទាល់តែជាងកាត់សក់នោះដឹងពីវិធីផ្សេងៗទាក់ទងនឹងមុខរបរកាត់សក់ណឹងទៀត ទើបគាត់អាចដំនើរការហាងនោះបានជោគជ័យទៅរួច ។ អ្នកនិពន្ធលើកឡើងថា ចំនេះទាំងពីរយ៉ាងនេះ វាមិនដូចគ្នាទេ ។ ចេះរបៀបឬដំនើរការធ្វើជំនួញមាន ន័យថា ចេះរៀបចំបង្កើតក្រុមហ៊ុន ឬរបរដែលពឹងលើប្រព័ន្ធត្រឹមត្រូវច្បាស់លាស់ ពោលបើទោះជាខ្លួនឯងមិននៅ ក៏អ្នកដទៃអាចធ្វើបាន តាមប្រព័ន្ធឬឯកសារណែនាំដែលខ្លួនបានរៀបចំចងក្រងទុកដែរ ។

ចំនុចសំខាន់មួយដែលគួរចងចាំគឺថា ពេលចាប់ផ្តើមមុខរបរភ្លាម ម្ចាស់ដើរតួនាទីត្រឹមជាអ្នកបច្ចេកទេសតែមួយមុខប៉ុណ្ណោះ តែកុំភ្លេចឲសោះ តែមួយពព្រិចភ្នែកក្រោយនោះបន្តិចប៉ុណ្ណោះ ម្ចាស់នោះឯង ច្បាស់ជាត្រូវរ៉ាប់រងដើរតួនាទីជាអ្នកចាត់ការទូទៅផង អ្នកគិតលុយផង អ្នកទំនាក់ទំនងជាមួយភ្ញៀវផង អ្នករៀបចំផែនការទិសដៅ អ្នកដោះស្រាយបព្ហាក្នុងក្រៅ និងតួនាទីផ្សេងៗជាច្រើនទៀត ។ អព្ចឹាងលោក Gerber ថាចូរយើងសាកគិតទៅមើល បើម្ចាស់ហាងចេះតែកាត់សក់ សួរថាតើគេមានចំនេះជំនាញឬពេលវេលាឯណាទៅធ្វើរឿងអស់ណឹងបាន? ហាងណឹងមិនយូរមិនឆាប់ ច្បាស់ជាត្រូវបិទទ្វារមិនខាន តែអ្នកនិពន្ធក្រើនរំលឹកថា មនុស្សមិនតិចទេ ដែលហក់ចូលទៅបើកមុខរបររកសុី ដោយផ្អែកតាមជំនឿខុសដូចខាងលើ ហើយដែលនាំឲមុខជំនួញភាគច្រើនត្រូវបិទទ្វារទៅវិញជាបន្តបន្ទាប់ ។

បើអព្ចឹាងតើត្រូវធ្វើដូចម្តេច? លោក Gerber ទូន្មានថា ដំណោះស្រាយគឺត្រូវរៀបចំមុខរបរនោះឲមានប្រព័ន្ធប្រតិបត្តិមួយត្រឹមត្រូវ ។ លោកថា ម្ចាស់ជំនួញម្នាក់ៗគួរគិតបង្កើតប្រព័ន្ធនោះតាមរបៀបដែលក្រុមហ៊ុនជាច្រើន ដូចជាក្រុមហ៊ុន McDonalds និងក្រុមហ៊ុនជាច្រើនទៀតធ្វើបានជោគជ័យសព្វថ្ងៃ ។ ក្រុមហ៊ុនទាំងអស់នោះសុទ្ធតែមានប្រព័ន្ធខ្សែចង្វាក់ការងាររបស់គេត្រឹមត្រូវ ។ គេដឹងថាគេត្រូវការបុគ្គលិកប៉ុន្មាននាក់ ត្រូវការបុគ្គលិកមានចំនេះ-ជំនាញឬបទពិសោធន៏អ្វីខ្លះត្រឹមកំរិតណា អ្នកណាត្រូវធ្វើអ្វីខ្លះ ត្រូវទាក់ទាញពង្រឹងទីផ្សារដូចម្តេច ស្គាល់ថានរណាជាអតិថិជន ជាអ្នកផ្គត់ផ្គង់វត្ថុធាតុដើម ។ល។ និង។ល។

អ្នកនិពន្ធអះអាងថា បើម្ចាស់ជំនួញគិតគូរធ្វើបែបនេះពីថ្ងៃបើករបភ្លាមនោះ ៗគេនឹងមានរបៀបដំនើរការត្រឹមត្រូវ ហើយទីបំផុតគេអាចដកខ្លួនទៅបំពេញតួនាទីណាដែលធ្វើឲមុខរបរកាន់តែកាក់កបរីកចំរើន ។លោកផ្តែរផ្តាំឲម្ចាស់ជំនួញគ្រប់គ្នា ខិតខំរកវិធីពង្រឹងមុខរបររបស់ខ្លួន ដោយកុំចំណាយពេលច្រើនដើរតួនាទីជាអ្នកបច្ចេកទេស​ ជាអ្នកធ្វើអ្វីៗសព្វបែបយ៉ាងតែខ្លួនឯង ។ លោកថា បើមុខរបររបស់អ្នកពឹងផ្អែកតែទៅលើអ្នកតែម្នាក់ឯងនោះ ៗបានន័យថា អ្នកមិនមែនជាម្ចាស់របស់វាទេ ផ្ទុយទៅវិញអ្នកគ្រាន់តែជាខ្ញុំកព្ជាះដាច់ថ្លៃរបស់មុខជំនួញនោះតែប៉ុណ្ណោះ ។

កត្តាងាយៗទាំងបីដែលអ្នកជំនួញគួរចងចាំ!

board-413157_640លោក Dave Thomas ស្ថាបនិកក្រុមហ៊ុនភោជនីដ្ធាន Wendy’s របស់អាមេរិក បានផ្តែរផ្តាំ អ្នកចង់ប្រឡូកក្នុងកិច្ជការជំនួញថា ពេលចាប់ផ្តើមមុខជំនួញអ្វីមួយ គេត្រូវផ្តោតលើកត្តាងាយៗបីយ៉ាង ។ កត្តាទីមួយគឺ ត្រូវស្គាល់ផលិតផលឬសេវារបស់ខ្លួនឲបានច្បាស់ជាងអ្នកណាៗទាំងអស់ ។ កត្តាទីពីរគឺ ត្រូវស្គាល់ថាអ្នកណាខ្លះជាអតិថិជនរបស់ខ្លួន និងកត្តាទីបីគឺ ត្រូវមានឆន្ទះមុះមុតបំផុតក្នុងការសំរេចគោលដៅដែលខ្លួនកំនត់ចង់បាន ។

អំពីមិត្តភ័ក្រ្តអវិជ្ជមាន

mural-1347673_1920ចង់បានជីវិតប្រសើរជាងមុន? ចូរសាកលះបង់មិត្តភ័ក្រ្តឬមនុស្សអវិជ្ជមានជុំវិញខ្លួនឲអស់ កុំនៅស្តាយអាឡោះអាល័យ ព្រោះបើទុកឲអ្នកទាំងនោះនៅរុំព័ទ្ធជីវិតយើង ស្មើរនឹងយើងអនុព្ញាត្តឲគេបំផ្លាញពេលវេលានិងរារាំងដល់ការងារនិងជីវិតរស់នៅរបស់យើងរាល់ថ្ងៃ ។ ខ្ញុំធ្លាប់ដើរចេញពីមិត្តភ័ក្រ្តបែបនេះមួយចំនួនដែរ ។ ខ្ញុំមិនដែលស្តាយក្រោយម្តងណា សូម្បីបន្តិច ។ មែនទែនទៅ ខ្ញុំមានតែធូទ្រូងទៅវិញទេ ហើយចាត់ទុកថានេះជាការសំរេចចិត្តដ៏ល្អបំផុតមួយដែលខ្ញុំបានធ្វើមកទល់ពេលនេះ ។

តើធ្វើម៉េចទើបដឹងថាមិត្តភ័ក្រ្តឬមនុស្សណាម្នាក់ជាប្រភេទមនុស្សអវិជ្ជមាន ដែលគួរត្រូវដកឬលះបង់ចេញឲផុតពីជីវិតរបស់យើង? ចំនុចសំខាន់ៗរបស់មនុស្សប្រភេទនេះគឺមានត្រួសៗដូចតទៅ ។ មនុស្សដែលចូលចិត្តរំខាន ដែលនាំតែរឿងទោមនស្សមកឲយើង មនុស្សដែលពិបាកផ្គាប់ ចិត្តអាក្រក់ រាប់អានមិនស្មោះត្រង់ហុតទឹកសំឡឹងកាក ។ មិនតែប៉ុណ្ណឹង មនុស្សប្រភេទនោះចូលចិត្តត្រួតត្រា មិនចង់នៅក្រោមអ្នកណាឬសូម្បីស្មើអ្នកណាឡើយ ។ គេមិនខ្វល់ពីសិទ្ធរបស់អ្នកដទៃ ។ សំរាប់គេ យើងគ្រាន់តែជាឧបករណ៏សំរាប់គេប្រើប្រាស់បំរើប្រយោជន៏សួនតួប៉ុណ្ណោះ ។

តើបងប្អូនធ្លាប់ចាប់អារម្មណ៏ថាមិត្តភ័ក្រ្តឬអ្នកនៅជុំវិញខ្លួនគិតតែពីអញៗ អាេនះជារបស់អញ អានោះក៏របស់អញ យកៗ មិនដែលអោយ មិនដែលបរិច្ចាកដាក់ទាន ឬចែករំលែកជាមួយអ្នកណាទេ? ទង្វើឬអាកប្បកិរិយាបែបណឹងក៏ជាសព្ញាសំគាល់សំខាន់មួយរបស់មនុស្សអវិជ្ជមានដែរ ចូរកត់ចំណាំទុក ។ នៅមានទៀត លក្ខណះបន្ទាប់គឺអ្នកទាំងនោះចូលចិត្តអួតអាង ឬបព្ចេាញអាកប្បកិរិយាថាខ្លួនឯងចេះគ្រប់សព្វ ស្អីក៏ចេះ មិនមានអ្វីដែលខ្លួនមិនដឹង មិនចេះទេ ។ លើសណឹងទៅទៀត គេរមែងត្រូវរហូត អត់ចេះខុសម្តងណាទាល់តែសោះ ។ មនុស្សប្រភេទណឹងឆ្លុះប្រាប់មកយើងយ៉ាងច្បាស់ក្រឡែតថា គេជាមនុស្សមិនស្មោះត្រង់ មិនត្រឹមតែចំពោះខ្លួនឯងទេ តែចំពោះអ្នកនៅជុំវិញខ្លួនគេផងដែរ ។ យកល្អបំផុត ចូរគេចអោយឆ្ងាយពីមនុស្សប្រភេទនេះ គេចបានកាន់តែឆ្ងាយកាន់តែប្រពៃ ព្រោះបើនៅក្បែរៗវាអាចនាំគ្រោះថ្នាក់ដល់យើង ។ លើសពីេនះ បុគ្គលនេះមិនចេះទទួលខុសត្រូវទេ ហើយបើចង់ឲគេកែប្រែគឺពិតជាមិនងាយឡើយ ។

ដូច្នេះ ចូរកុំខ្លាចនឹងលះបង់ ។ បើគិតថាអ្នកនោះកំពុងបំផ្លាញសេចក្តីសុខ សុភមង្គលរបស់យើង ឬជោគជ័យ ឬការរីកចំរើនទៅមុខរបស់យើង អោយគេទៅចុះ! កុំទុកគេឲនៅក្បែរខ្លួនយើងតទៅទៀត ព្រោះបងប្អូនត្រូវចងចាំថា ចង់មិនចង់ មិនយូរមិនឆាប់ យើងអាចនឹងទទួលឥទ្ធិពលអាក្រក់ពីមនុស្ស បែបនោះយ៉ាងពិតប្រាកដ ។ ពាក្យចាស់លោកពោលមិនខុសទេ សង្គមណា ចរិយាណឹង ។ មុននឹងរើសមិត្តថ្ងៃក្រោយ បងប្អូនគួរចំណាយពេលសិក្សាពីចរិកលក្ខណះរបស់គេអោយបានដិតដល់ជាមុន ។ តែកុំភ្លេចឲសោះ ខ្លួនឯងក៏ត្រូវព្យាយាមធ្វើជាមិត្តល្អសំរាប់អ្នកនៅជុំវិញខ្លួនផងដែរ ព្រោះបើចង់អោយគេធ្វើល្អមកលើខ្លួន ទាល់តែខ្លួនចេះធ្វើល្អទៅលើគេដូចគ្នា ។

Invest in yourself! Release toxic people around you!

let-go-594531_1920One of the critical things you can do to change your life for the better is to get rid of toxic friends or people around you. Removing them out of your life will enable you to save both time and energy for personal and professional development and growth. I have dropped a few such friends from my life, and I never regret my decision. Actually, that’s one of the best decisions I have ever made so far.

How do you know if a friend is toxic? That is when you notice the following subtle classic cues. They appear irritating or annoying, hard to please, demanding, or otherwise mean-spirited. On the whole, toxic people try to control you. These people disregard your boundaries. All they care is ‘me, me, me.’ For them, you are just a tool they can use to serve their self-interest. Sometimes they treat you like dirt and won’t give you space or a voice to express yourself or do your thing.

Have you noticed that your friends always take and don’t give? That is another strong indicator of a toxic type. Still, if someone claims she or he knows everything and is always right that shows that person is not honest, so the farther you stay away from them, the better. These individuals will not take any responsibility for anything, except themselves. And no, they do not care about improving themselves.

So, don’t be afraid to get rid of them if they happen to be your friends or when you feel they are sabotaging your well-being, success, happiness, and growth! It is crucial; release them! Remember, to a great extent, you are a product of your surroundings or environment, and this includes the people you keep around you or you spend the most time around. Be discriminate when choosing your friends. But also, don’t forget always to try to be a better friend: do unto others as you would have them do unto you.

កុំភ្លេចធ្វើអោយបានរាល់ថ្ងៃ!

result-3236280_1920អស់សង្ឈឹម? ធុញធប់? រសាប់រសល់តប់ប្រមល់ក្នុងចិត្ត? ខ្លាច? អារមណ្មមិននឹងន? ស្តាយក្រោយរឿងអ្វីមួយ? ខឹងខ្លួនឯងឬខឹងអ្នកដទៃជុំវិញខ្លួន? ចូរសាកអនុវត្តចំនុចខាងក្រោមលមើល ក្រែងវាអាចធ្វើអោយអ្នករសាយចិត្ត សប្បាយរីករាយ មានជីវិតជីវាឡើងវិញ ។ ធ្វើបានរាល់ថ្ងៃ វាអាចជួយតំរែតំរង់ផ្លូវទៅរកជោគជ័យបាន ព្រោះបើអ្នកចង់បានជោគជ័យ ចង់ផ្លាស់ប្តូរធ្វើខ្លួនឲប្រសើរ វាត្រូវតែចាប់ផ្តើមពីយើងម្នាក់ៗធ្វើអ្វីជាមុនសិន ។ បានឡើងបុណ្យឡើងស័ក្ត បានឡើងប្រាក់ខែ បានការងារថ្មី មានទំនាក់ទំនងស្នេហាផ្អែមល្ហែមល្អូកល្អឺន វាជាលទ្ធផលដែលកើតចេញពីយើងម្នាក់ៗយ៉ាងពិតប្រាកដ ។

  • ញញឹមអោយបានច្រើន (ញញឹមច្រើនកើនអាយុ បង្កើនកំលាំង ធ្វើអោយចិត្តក្លាហាន ពង្រឹងទំនុកចិត្តលើខ្លួនឯង)
  • គេងអោយគ្រប់គ្រាន់ (៨ម៉ោង ជាការណែនាំដែលយើងដឹងឮទូទៅ តែអ្នកខ្លះមិនត្រូវការ៨ម៉ោងទេ បួនប្រាំម៉ោងក៏គ្រប់គ្រាន់ដែរ)
  • កុំមើលទូរទស្សន៏ច្រើនពេក (ព្រោះវាមានតែធ្វើអោយកាន់តែឯកោ កាន់តែេវទនាផ្លូវចិត្តណឹងឯង)
  • កុំហូបអាហារដែលប៉ះពាល់សុខភាព (ព្រោះវាជាដើមចមនាំមកនូវជំងឺបេះដូង ទឹកនោមផ្អែម ធាត់ លើសឈាម ដាច់សរសៃរខួរក្បាល…)
  • ឈប់រអ៊ូរទាំច្រើន (វាមិនសូវជាដោះស្រាយអ្វីបានទេ មានតែធ្វើឲស្ថានភាពកាន់តែអាប់អួរ មួរម៉ៅក្តៅក្រហាយកាន់តែខ្លាំង)
  • កុំនិយាយដើមគេ (ប្រយ័ត្នបាត់ញាតិ បាត់មិត្ត បាត់ការងារ ដោយសារតែពូកែអេចអូចរឿងគេ)
  • ប្រើពាក្យ ‘អរគុណ’ អោយបានច្រើន (សង្គមយើងសព្វថ្ងៃ ហាក់ដូចជាបាត់ភាពចេះគួរសមណឹងម៉េចទេ?)
  • មើលកុន-ស្តាប់កំប្លែង (យកល្អ បង្កើតរាត្រីណាត់គ្នាមើលកុនជាមួយក្រុមគ្រួសារឬមិត្តភ័ក្រ្ត ដើម្បីបង្កើនក្តីស្រលាញ់ ភាពស្និទស្នាល)
  • កត់ត្រាគំនិតផ្សេងៗទុកក្នុងសៀវភៅ (គំនិតអីក៏បាន ឬសរសេររឿងរ៉ាវប្រចាំថ្ងៃអ្វីមួយដែលសំខាន់គួរចងចាំ)
  • អានអត្ថបទឬសៀវភៅអប់រំផ្លូវចិត្ត (វានឹងជួយធ្វើអោយចិត្តស្ងប់ស្ងាត់ ស្រស់ស្រាយមានសង្ឈឹម មានពន្លឺ)
  • តាំងចិត្តជួយអ្នកណាម្នាក់ក្នុងថ្ងៃនេះ (មួយកាក់មួយសេន ជួយដឹកដៃឆ្លងថ្នល់… ធ្វើអ្វីមួយ វានឹងផ្តល់ផលតបស្នងមិនខាន-វាមានទៅទើបវាមានមក)
  • ចាប់ផ្តើមរៀនជំនាញមួយថ្មី (រៀនច្រៀង រៀនរាំ ឬលេងព្យាណូ ឬរៀនលេងអុក រៀនអីក៏បានឲតែចូលចិត្ត)
  • ធ្វើផែនការការងារដែលខ្លួនចង់ ឬត្រូវធ្វើប្រចាំថ្ងៃ (វាអាចជួយសន្សំពេលបានច្រើន ព្រោះដឹងថាត្រូវធ្វើអ្វីពិតប្រាកដ)
  • ធ្វើអ្វីមួយឲអ្នកណាម្នាក់ភ្ញាក់ផ្អើល (ស្វាមី សាកទិញផ្កាមួយបាច់ឲភរិយាមើល? ភរិយា សាកនិយាយពាក្យស្រលាញ់ទៅស្វាមីឲអស់ពីបេះដូងមើល?)
  • ជ្រើសរើសមនុស្សបួនដប់នាក់សំរាប់តបស្នងអំពើល្អ ដែលគេបានធ្វើមកលើខ្លួន (ឪពុកម្តាយ គូរស្នេហ៏ ប្តីប្រពន្ធ មិត្តភ័ក្រ្ត ឬមិត្តរួមការងារ ។ល។)
  • អត់អោនអភ័យទោសអោយអ្នកណាម្នាក់ (សុំទោសផ្ទាល់ចំពោះមុខ ឬក៏សរសេរជាសំបុត្រក៏បាន)
  • កុំប្រើជណ្តើរយន្ត (ដើរទៅ វាបានហាត់ប្រាណផង)
  • កុំថាអុឺអើ កុំថាអូខេ បើខ្លួនមិនចង់ (តែបើយល់ព្រមសន្យាធ្វើអ្វីមួយហើយកុំខកខាន កុំអោយគេដៀល)
  • ប្រាប់អ្នកណាម្នាក់ថាអ្នកស្រលាញ់គេអោយបានរាល់ថ្ងៃ (កុំខ្លាចឬអៀនប្រៀនមិនហ៊ាននិយាយពាក្យនេះសូម្បីជាមួយឪពុកម្តាយ ប្តីប្រពន្វឬបងប្អូនឯងនោះ)
  • កុំប្រថុយប្រាណជាមួយមនុស្សដែលខ្លួនមិនស្រលាញ់ (វាមិនថិតថេរបានយូរទេ!)
  • ងូតទឹកដុសក្អែលសំអាតខ្លួនប្រាណអោយជ្រះចង្រៃ (បើមិនចង់ធ្វើសូម្បីតែងូតទឹក មិនដឹងត្រូវនិយាយថាម៉េចទេ?)
  • អានសៀវភៅប្រវត្តិរបស់មនុស្សដែលអ្នកចូលចិត្ត (មួយទំព័រពីរក៏ល្អជាងអត់សោះដែរ-អ្នកនឹងរៀនសូត្របានច្រើនពីមេរៀនជីវិត)
  • ចំណាយពេលជាមួយក្រុមគ្រួសារអោយបានច្រើន (នេះគួរតែជាអាទិភាពធំបំផុតសំរាប់មនុស្សគ្រប់ៗគ្នា កុំអោយស្តាយក្រោយ!)
  • រៀនដកដង្ហើមវែងៗ និងរៀនធ្វើសាមាធិជាប្រចាំ (រៀនប្រមូលអារមណ្ម ជួយកុំអោយចិត្តគិតផ្តេសផ្តាស់ច្រើន។)

ពិតណាស់ នៅមានចំនុចដែលអ្នកអាចធ្វើជាច្រើនទៀត ។ បើនឹកឃើញចំនុចក្រៅពីេនះ សូមជួយបំពេញបន្ថែមក្នុងខំមិនខាងក្រោមផង ។

 

Is law targeting ‘fake news’ neccessary?

cambodia-3051557_1920Another event is shaping up in Cambodia! The government is considering establishing a law to target ‘creators and publishers of fake news.’ If passed, Cambodia will join a few other countries in the region with that law recently adopted.

Many people do not like the proposal. Understandably, that law can be a tool to curb the press freedom and individual rights. It can also be a weapon for the government to clamp down on opponents. These concerns are legit and should not be taken lightly.

In a democratic society, everyone should be able to see, read, hear, say, or believe whatever they want. That’s essential freedom to free speech and information. Society must guarantee such liberty for its citizens. Concerns arise, however, when that freedom is manipulated to divide the nation and create social chaos.

As we are well aware, people pass stuff around on social media every day; it is convenient, quick, and free. They post, click, comment, like, and share everything from photos to news to announcements, to all kinds of stories and topics. That is fine! Many use social media to sell and advertise, find love and break up, and of course, show off too. That should be fine too. Those who invite complete strangers to see and share their personal life online also have a right to do so.

twitter-292994_1920

Social media proves to be a useful tool for many things on many different levels. In addition to all those points I mentioned above, people also use social media platforms for social change, and for many other good causes. That is all great! But all good things come to an end when people use it to exploit others, to incite social unrests, or to score a political point among other things.

It is quite disturbing to have seen a recent increase in Khmer language Youtube and Facebook channels that are trying to spread misleading/distasteful information and smearing hateful propaganda. We know such is not the policy of Youtube or Facebook or any other social media platforms; they all have unique mechanisms to prevent abuse and exploitation of their applications. But when every content is in Khmer, there is only so much those organizations can do.

I wish to see these people be held responsible. Such action is damaging and dangerous if allowed to continue without appropriate and timely measures or checks, as many innocent online users believe anything and everything they see.

So the big question is: Should such a law be necessary to deal with ‘fake news’? It may be a useful tool if the government is honest in having the law; the law should be there to strengthen national unity and to benefit society, not to protect self-interest and power.

Rewrite your life’s dream-killing script!

photo_2018-04-14_09-27-56MJ DeMarco is both blunt and authentic in his book “Unscripted: Life, Liberty, and the Pursuit of Entrepreneurship.” According to MJ DeMarco, “debt, despair, and dependence” are created by a ‘scripted’ system. In that system, people “have been culturally engineered for servitude, … where illusionary rules go unchallenged, sanctified traditions go unquestioned, and lifelong dreams go unfulfilled.”

He likens such system to a new form of “slavery” that is “hijacking” and “marginalizing” our life every day. One, he claims, can repossess their life and liberty only when they start ditching the script and rewriting a new script through “the pursuit of entrepreneurship” (he warns entrepreneurship is not easy, but anyone can do it; he did it).

There is a lot of content in the book. But here are my few top takeaways.

“Everything in life can be analyzed by the event/process model.” But the Script system tends to “encourage” and “promotes” success as an event, not as a partnership, or as a cause and effect principle. In that sense, the success of Harry Potter author, J. K. Rowling, could be depicted as an event. The process in which a dozen publishers turned her down goes unmentioned. The script fails to accept that successful individuals spent thousands of hours practicing and sharpening their skills and/or embarrassing countless rejections before they could see success.

A fixed mindset is dangerous. Saying, for example, “I was not born with that kind of talent” or “I am great; I don’t need to improve” encourages people to avoid the “grind of improvement,” or “risks or challenges.” They would try to “play it safe in the future and limit the growth of talent.” It is destroying their ability to cope. So the message is to try to improve yourself; ask how you can do anything better, and promote growth rather than a fixed mindset. MJ DeMarco suggests that people should never praise talent or ability, either for themselve or for a child. They should, instead, praise the process-principle. “Praise improvements, habits, growth, and efforts. Praise how far they’ve come.”

If you are interested in learning about how not to be trapped in the system of “nine-to-five, Monday-through-Friday, pay bills and then die” and get ahead in life, you should give this book a try. It contains some interesting insights, useful advice, and proven tools and strategies that may help you to change your mindset and take actions to fulfill your life goals. The author sounds a bit too blunt and negative about the current school, government, and financial systems. However, he does explain his points with passion, commitment, and unique authenticity. I find this book engaging.

A challenge facing Cambodia: Inadequately trained human resources

question-mark-2492009_1920Despite some progress in promoting and fostering social and economic development and growth, many substantial challenges lie ahead for Cambodia. Some are legacies left by the past armed conflicts and political instability, while others are new problems created by factors such as population growth, financial deficiency, and globalization. One of the challenges that Cambodia needs to overcome is the issue of inadequately trained human resources.

We all know human resource development and enhancement is an integral part of the solution to overcoming many social and economic challenges. As a matter of factly, investing in human capital is a major reason  behind the rapid social and economic development of many developing countries including many countries in East Asia (Japan, Korea, Taiwan, Hong Kong, and China) and Southeast Asia (Singapore and Malaysia). In an appropriate way, the educated citizens of these countries have helped transform their countries from extremely poor nations after World War II to economic tigers in a very short time (Castells, 2009).

Presently, human resource capacity in both the public and the private sector remains the greatest bottleneck in Cambodia’s development efforts. Only less than 2% of the population has had any form of training beyond high school (NIS, 2009). The country needs a more qualified and adaptable labour force to promote stronger governance, institutions, and civil society and to deal with a range of other key issues such as environmental management, poverty alleviation, the provision of education and health care, growth, and globalization.

The Cambodian government thus urgently needs to invest more in education by putting in place a long-term strategy that aims at human capital and human resource development at all levels. It needs to improve the low quality of education, high drop-out and repetition rates, low research capacities in higher education institutions, mismatch between labour supply and demand, low labour productivity, and lack of both soft and hard skills. A concerted national effort should focus on improving education and skills, especially among Cambodia’s emerging middle class and predominantly young rural workforce.

Unquestionably, higher education is expensive. An attempt to ensure quality education for all citizens will not be easily achieved. However, investing in education, especially higher education, is essential. A good higher education system may help Cambodia tackle its human resource deficit. So the country needs some clear steps to improve its higher education subsector. The sector deserves continuous attention and support from society.


References:

Castells, M. (2009). Lecturer on higher education. Unpublished manuscript, University of Western Cape, Cape Town, South Africa.

National Institute of Statistics. (2009). General population census of Cambodia 2008: National report on final census results. Phnom Penh, Cambodia: Author.

គិតពីខ្លួនឯងមុនល្អឬអាក្រក់?

តើមានអ្នកណាកំពុងអស់សង្ឈឹមខ្លាំងនឹងរឿងអ្វីមួយ? រឿងរកសុីខាត រឿងស្នេហាបែកបាក់ រឿងមិត្តភ័ក្រ្តឈប់រាប់រក ឬរឿងរ៉ាវផ្សេងៗ រហូតដល់ថ្នាក់ បាយមិននឹកទឹកមកស្រេក ឬធំរហូតដល់ចង់សំលាប់ខ្លួនដែរឬទេ? បើមាន កុំអាលគិតខ្លី ។ ឬតើមានអ្នកណាដែលកំពុងរិះរកផ្លូវជីវិតសមស្របសំរាប់ដើរទៅមុខ តែកំពុងមិនដឹងត្រូវចេញដំនើរពីណាទេ? បើមាន កុំអាលអស់សង្ឈឹម សូមងាកមកស្តាប់ដំបូន្មានរបស់លោក James Altucher ទាំងអស់គ្នា ។ លោក ចេមស៏បានឆ្លងកាត់ឧបសគ្គជីវិតមិនធម្មតារាប់មិនអស់ ។ លោកធ្លាក់ខ្លួនរហូតចង់បព្ចាប់ជីវិតដោយ​សារអស់សង្ឈឹមកខ្លាំង ជាពិសេស​ ពេលលោកខាតប្រាក់រាប់លានដុល្លារក្នុងមុខរបរកសុីម្តងហើយម្តងទៀត ។

ក្នុងសៀវភៅរបស់លោក​ ដែលទទួលបានការនិយមចូលចិត្តនិងទទួលស្គាល់ដ៏ទូលំទូលាយពីមហាជនទូទៅ (Choose Yourself) លោកចេមស៏បានសរសេរបកស្រាយអំពីរឿងរ៉ាវជីវិតតស៊ូយ៉ាងច្រើន ។ តែចំនុចសំខាន់មួយដែលខ្ញុំចង់លើកយកមកចែករំលែកនៅទីនេះ​ គឺរឿងលោកទទូចសុំកុំឲយើងគ្រប់គ្នាអស់សង្ឈឹម ដោយសារបរាជ័យ ឬការខាតបង់ ឬបើគ្រាន់តែយើងមិនទាន់ដឹងត្រូវដើរតាមផ្លូវណាដើម្បីបានជោគជ័យនឹងគេនោះ ។ woman-1566154_1920

លោកចេមស៏លើកឡើងថា បើចង់បានជោគជ័យ យើងម្នាក់ៗគួរតែងាកមកផ្តោតលើខ្លួនឯង ចេះស្រលាញ់ខ្លួនឯង ខិតខំតស៊ូជំនះរាល់ថ្ងៃ អប់រំនិងថែទាំសុខភាពទាំងផ្លូវកាយ ផ្លូវចិត្ត កុំខ្វល់សំដីឬអាកប្បកិរិយារបស់អ្នកដទៃ ។ ព្រោះបើយើងមិនជ្រើសរើសយកខ្លួនឯងទេ អ្នកដទៃគេនឹងជ្រើសរើសឲយើង ហើយលទ្ធផលច្បាស់ជាមិនល្អនោះឡើយ ។

បើចង់ដឹងថាអ្នកដទៃគេគិតពីយើងបែបណា លោកចេមស៏អះអាង​ថា​ មានតែប្រហែល៣០ភាគរយទេ ដែលស្រលាញ់យកចិត្តទុកដាក់យល់ទុក្ខធុរះយើង ៣០ភាគរយទៀតមិនខ្វល់សូម្បីបន្តិច​ ហើយប្រមាណ៣០ភាគរយទៀតស្អប់មិនចង់នៅក្បែរឬបន់អោយតែយើងបរាជ័យប៉ុណ្ណោះ ។ ដូច្នេះយើងមិនគួរអនុញាត្តឲអ្នកណាម្នាក់មកកាន់កាប់បង្គាប់បព្ជាគ្រប់គ្រងជីវិតយើងនោះទេ ។

បើចង់រស់នៅសប្បាយរាល់ថ្ងៃ​ លោកចេមស៏ផ្តាំឲយើងគិតត្រឹមតែមនុស្សដែលយើងចូលចិត្តចង់នៅក្បែរប៉ុណ្ណោះបានហើយ​ ។ បើអានគឺអានតែសៀវភៅណាដែលយើងចូលចិត្ត ដែលយើងចង់អានឬចូលចិត្តអាន។ បើចូលរួមពិធី ចូលរួមតែពិធីណាដែលធ្វើឲយើងសើច ឲយើងសប្បាយ ដែលយើង​ស្រលាញ់ចូលចិត្ត ។ បើចង់ប្រាស្រ័យទាក់ទងជាមួយអ្នកដទៃ​ ទាក់ទងរាប់រកតែអ្នកណាដែលស្រលាញ់យើងដូចដែលយើងស្រលាញ់គេ ។ ពីព្រោះទីបំផុត អ្វីៗដែលសំខាន់ក្នុងជីវិតយើងម្នាក់ៗគឺទំនាក់ទំនងដែលយើងបង្កើតឡើងជាមួយមនុស្សដែលយើងស្រលាញ់ មិនមែនជាមួយអ្នកស្អប់យើងទេ ។

ម៉េចដែរធ្វើបានទេ? សាកលមើលៗ!


រូបថត៖ Gerd Altmann

%d bloggers like this: